خیلی دل من تنگ شده . یعنی هر وقت مرخصی می آیم همه وبلاگ دوستان میخوانم و در یاهو منتظر میشوم اگر یک دوستم آن شد سلام بگویم و چت کنم اما خیلی شانس من کم است منتظر میمانم هیچ دوست آن نیست یا کم است خاطرات زیاد سرباز دارم اما میخواهم یکبار یک خاطره به این وبلاگ من ( برگی از دفتر خاطرات ) بنویسم و به همیشه بروم چون مثل آن اول کم همیشه اینترنت می آیم و خیلی دوستان یادشان رفتم ( یعنی کم نوشتم یادشان رفتم ) اما اگر من میروم همیشه شما دوستمان را از یاد ام نمی برم .........من اگر یک دوست خوب هیچ بشما نبودم اما همیشه وفادارترین دوست شما می مانم .
قربان همه دوستان (در وبلاگ و یاهو اد کردم) ...........کایا فرنود